Homeopatia jest formą medycyny alternatywnej, po raz pierwszy zaproponowaną przez niemica Samuel Hahnemann’a, lekarz homeopata , polegającą na tym, że podejmowano próby leczenia pacjentów za pomocą silnie rozcieńczonych preparatów. Hahnemann twierdził, że preparaty, które powodują pewne objawy u zdrowych osób, mogą być podane jako leczenie pacjentów wykazujących podobne objawy. Leki homeopatyczne są przygotowywane przez rozcieńczenie seryjne oraz energiczne potrząsanie przez uderzanie, które homeopaci w j. ang określają jako “succussion”; każde rozcieńczenie zakłada zwiększanie efektu leczenia. Homeopaci nazywają ten proces wzmaganiem. Często rozcieńczanie osiąga taki etap, że żadna z pierwotnych substancji nie pozostaje. Niezależnie od objawów choroby, homeopaci wykorzystują aspekty stanu fizycznego i psychicznego pacjenta w celu ustalenia, jakie środki są mu zalecone. Medycyna naturalna lek homeopatyczny jest wybierany na podstawie całokształtu objawów. Środki homeopatyczne są, z nielicznymi wyjątkami, uznawane za bezpieczne, choć homeopatia jest krytykowana za wprowadzanie pacjentów do grupy ryzyka odnośnie przeciwwskazań w zakresie przyjmowania antybiotyków, czy szczepień. Skuteczność homeopatii wybiegająca poza efekt placebo jest mało wspierana przez dowody naukowe oraz kliniczne. Podczas gdy poszczególne badania daj pozytywne wyniki, przeglądy systematyczne opublikowanych badań nie wykazuj jednoznacznej skuteczności. Co więcej, najbardziej pozytywne badania nie zostały nigdy powtórzone, a problemy nie zostały ukazane metodologiczne, co uniemożliwia uznanie homeopatii za jednoznacznie skuteczną. W roku 2010 dochodzenie w sprawie bazy danych o homeopatii prowadzone przez Komitet Nauki Technologii w Wielkiej Brytanii stwierdził, że homeopatia nie jest skuteczniejsza niż placebo.